Marleen Molenaar: “Nieuwe impulsen voor de Eredivisie”

 Marleen Molenaar: “Nieuwe impulsen voor de Eredivisie”

Marleen Molenaar speelde in de jaren ‘80 en ‘90 op het hoogste niveau van het vrouwenvoetbal. Ze kwam uit voor KFC, voetbalde en studeerde in Amerika en bereikte zelfs het Nederlands elftal. Op 29-jarige leeftijd moest Molenaar vervroegd stoppen met voetballen vanwege een opgelopen blessure, maar uit de voetballerij verdween ze niet. Bij zowel AZ als Ajax was ze actief als Manager Women’s Soccer Department. Bovendien behoorde ze tot een van de voorvechters van de Eredivisie Vrouwen.
Molenaar kreeg het voetballeven met de paplepel ingegoten. Haar vader Cees en oom Klaas speelden jarenlang voor KFC en richtten eind jaren ‘60 de voetbalclub AZ ‘67 op. Zélf voetbalde ze vanaf jonge leeftijd elke dag met haar oudere broer en zijn vrienden, waardoor men achter haar voetbaltalent kwam. Het was in die tijd echter niet volledig geaccepteerd om als vrouw tussen de jongens te spelen, zo merkte ze. “Ik deed op jonge leeftijd mee aan een schoolvoetbaltoernooi waaraan alleen jongens deelnamen. Dat ging eigenlijk hartstikke goed, tot de finale”, vertelt Molenaar over haar beginjaren. “Vlak voor de finale haalden 2 mannen me van het veld, omdat alleen jongens mochten meedoen. Dat zal ik nooit vergeten. Het jaar erna werd “schoolvoetbal voor meisjes” georganiseerd.
De voetbalster bleek echter meer talent te hebben en kwam via “De Vesting” (Naarden) bij KFC terecht, waar de achternaam Molenaar veel bekendheid had. “De club zei: ‘Het kan niet zo zijn dat er een Molenaar is die niet onze clubkleuren draagt.’ Tegelijkertijd vond ik het ook prachtig om naar KFC te gaan. De club speelde op het hoogste niveau en ik mocht op 16-jarige leeftijd al debuteren in het eerste team.” Molenaar deed het dermate goed dat het Nederlands elftal achter haar aanzat, maar daarop moest ze nog even wachten vanwege een enkelblessure die ze opliep tijdens een oefenduel.
Zes jaar na haar KFC-debuut kreeg ze een mogelijkheid om in Amerika te studeren en te voetballen. Molenaar besloot om naar Santa Barbara te gaan, waar ze een hoop bijleerde. “In de Verenigde Staten zat het vrouwenvoetbal officieel in het University-programma, waardoor de sport merkbaar breed werd geaccepteerd en het niveau heel snel steeg. Bovendien stond het land destijds bekend als ‘het beloofde land’, waardoor het me prachtig leek om daarheen te gaan. Het was een mooie periode, waarin ik leerde om op eigen benen te staan.” Eenmaal teruggekeerd kwam Molenaar opnieuw voor KFC uit en debuteerde ze in het Nederlands elftal. “We beschikten bij Oranje over een uitstekend team met namen als Vera Pauw, Sarina Wiegman en de Zaanse Anja Bonte.”
Na haar voetballoopbaan was Molenaar tussen 2007 en 2017 werkzaam bij achtereenvolgens AZ en Ajax om het vrouwenvoetbal op de kaart te zetten. Met beide clubs bereikte ze het winnen van meerdere landstitels. “De oprichting van de Eredivisie Vrouwen was essentieel, omdat dit de spelers de mogelijkheid gaf om wekelijks op hoog niveau te voetballen. Vervolgens deed het Nederlands elftal het uitstekend met plaatsingen voor de grote eindtoernooien.” De EK-winst in 2017 in eigen land, ziet Molenaar als hét grote omslagpunt. Niemand kon meer om het vrouwenvoetbal heen en vele harten werden gestolen. “Door de toetreding van Feyenoord Vrouwen komend seizoen, krijgt de Eredivisie een fantastische impuls. Nu AZ nog. Welke andere club kan starten met 3 landskampioenschappen op zak?”
Tekst: Jordi Smit

De Redactie