“Toen ik vertelde wat er was gebeurd, zei hij: ‘Een Molenaar laat zich nooit wegsturen!’ Dat heb ik altijd onthouden”

 “Toen ik vertelde wat er was gebeurd, zei hij: ‘Een Molenaar laat zich nooit wegsturen!’ Dat heb ik altijd onthouden”

Zaanstad- De fusie tussen FC Zaanstreek en Alkmaar ’54 was een startschot voor een succesvolle toekomst. Tien jaar na de fusie, toen AZ ’67 inmiddels in de Eredivisie voetbalde, begon de club aan de succesvolste periode uit de geschiedenis. De Alkmaarders wonnen driemaal de KNVB Beker, eenmaal de landstitel én bereikten de finale van de UEFA Cup, waarin het onderuit ging tegen Ipswich Town. Klaas en Cees Molenaar waren in die jaren de motoren die de Zaankanters alsmaar draaiende hielden.
Voetbal stond in het leven van beide mannen van jongs af aan centraal. Zowel Klaas als Cees (de laatste was bijna zeven jaar jonger dan zijn broer) doorliep de jeugdafdeling van KFC en bereikte het eerste elftal van de vereniging. Klaas deed dit als succesvolle spits: in 262 wedstrijden maakte hij 133 doelpunten. Broertje Cees was in die jaren verdediger en kwam zelfs tot 444 wedstrijden voor KFC én FC Zaanstreek. Bovendien kwam Cees begin jaren ’60 zevenmaal voor het Nederlands amateurvoetbalelftal uit en was hij zelfs aanvoerder van dat team.
Toen het tweetal nog voetballer was, begon het al met het sponsoren van de club. Het succesvolle bedrijf Wastora, dat in de jaren ’50 bekend was met het op de markt brengen van goedkope Bico-wasmachines, was een groot succes. De twee broers mochten bij KFC reclame maken voor het bedrijf, maar in ruil daarvoor kreeg de vereniging een ton voor de clubkas. Dat was het begin van een lange financiële ondersteuning van KFC, FC Zaanstreek en AZ ‘67. In 1972 betaalden Cees en Klaas een bedrag van 200.000 euro in ruil voor volledige zeggenschap bij de club. Daar begon toen een groeiende periode met nationale en internationale successen als uitwerking.
Klaas Molenaar Jr., de zoon van Cees, is nog altijd trots op de periode van zijn vader en oom. Zélf had hij eveneens het talent om het mogelijk te maken in de voetbalwereld, maar door een scooterongeluk verviel zijn droom. “Persoonlijk was ik een echte doelpuntenmaker, net als mijn oom. Ik ben geheel in stijl bij KFC begonnen, maar na een ongeluk is het niet meer ervan gekomen.” Klaas woont alweer 33 jaar in Amsterdam, nadat hij in het verleden in Koog aan de Zaan, Bussum en Laren leefde. “Amsterdam ligt dichterbij Zaandam: dat vind ik prettig.”
Van het KFC-verleden weet Klaas nog veel te vertellen. Zo was hij eind jaren ’60, toen FC Zaanstreek net was opgericht, aanwezig bij de legendarische bekerwedstrijd tegen Feyenoord. Waar hij normaal als mascotte aan de hand van zijn vader mocht meelopen, hield Ko Veen hem destijds tegen. “Ze liepen volgens hem te snel, waardoor het beter was om op de tribune te blijven. Ik nam toen bovenin de tribune plaats en heb van die plek de wedstrijd gezien. Na het duel zei mijn vader: ‘Waar was je nou?’ Toen ik vertelde wat er was gebeurd, zei hij: ‘Een Molenaar laat zich nooit wegsturen!’ Dat heb ik altijd onthouden.”


 
 

De Redactie